
باز هم خرداد سر رسید و همه یادشون اومد که خرمشهری هم وجود داره
بازهم جشن آزاد سازی و حماسه آفرینی و هجوم مسئولین وخبرنگارها به خرمشهر برای شرکت در این مراسمات و جشن ها، و سخنرانی های نمادین و وعده های سرخرمنی که مردم دیگه از بس که هر سال شنیدن، همه از حفظ هستن
باز هم هزینه های هنگفت و بریز و بپاش حق ماموریت های عجیب و غریب که تو جیب خیلی ها برای شرکت این مراسم ها می ره...
جشن و شادی و گزارش و برنامه های نمادین که جز چند روز شلوغی شهر و ترافیک و زباله و کلی محدودیت دیگه چیزی عاید خرمشهر و مردم خرمشهر نمی شود.
ای کاش به جای روز آزاد سازی خرمشهر از دشمن کسی هم به فکر آزاد سازی خرمشهر و مردم خرمشهر از این همه مشکلات بود، ای کاش خرمشهر و مردم خرمشهر هم جایی دیده می شدند، این کاش نام خرمشهر فقط همین چند روز اول خرداد در یادها نبود.
خوزستان و خرمشهری که دینشون رو به ایران ادا کردند، ولی هیچ کس دین خودش رو به خوزستان و خرمشهر ادا نکرد....
ای کاش بجای این همه جشن و تجملات و برنامه های نمادین، درصدی از بودجه این مراسمات برای خرمشهر و مردم خرمشهر خرج می شد.

جهان آر کاش نرفته بودی و مانده بودی و کارت را تمام می
کردی و خرمشهرت را خودت می ساختی که از وعده های مسئولین این دوره چیزی به
شهرت نمی رسد جز وعده و وعده وعده....